Gofry belgijskie

14 kwietnia 2013
gofry belgijskie

Gofry belgijskie tak mnie urzekły, że wiedziałam, że po powrocie z Belgii pobiegnę szybko do sklepu po gofrownicę, której wcześniej nie posiadałam. Jak się jednak okazało wybór odpowiedniej nie był wcale prosty. Zależało mi na tradycyjnym kształcie wafli, odpowiedniej głębokości formy, jak i na dużej mocy urządzenia oraz możliwości regulowania grzania.

Ostatecznie najbliższa ideałowi okazała się gofrownica no-name. Dzięki niej na blogu mogą pojawić się pyszne gofry belgijskie.

Mam nadzieję, że macie gofrownice w swoich domach i będziecie mogli przygotować te gofry na śniadanie lub na deser.

Gofry belgijskie – składniki:

/na około 9 sztuk/

Oryginalny przepis w języku  francuskim na ~ 4 razy więcej ciasta znajdziecie tu.
  • 185 g mąki pszennej (użyłam typ 450)
  • 70 g mleka
  • 20 g świeżych drożdży
  • 1 jajko
  • 1 żółtko
  • 1 łyżeczka cukru waniliowego
  • szczypta soli
  • 100 g masła
  • 125 g cukru perlistego*
* Cukier perlisty produkcji polskiej jest sprzedawany w kartonowych opakowaniach (po 250 g) w supermarketach i delikatesach. W tym przepisie nie można go zastąpić innym rodzajem cukru, gdyż tylko on idealnie skarmelizuje się na powierzchni gofra. Ilość cukru podaję jak w oryginalnym przepisie – wg Waszego uznania możecie ją zmniejszyć, ale gofry wg powyższej receptury wychodzą naprawdę jak oryginalne, jakie sprzedają przy Grand Place w Brukseli.

Gofry belgijskie – przepis:

Mleko podgrzewamy do temperatury ok. 40 stopni C. Powinno być ciepłe. Drożdże rozkruszamy i mieszamy aż się nieco rozpuszczą.

Do miski lub dzieży miksera wsypujemy mąkę, sól, cukier waniliowy, wbijamy jajko i dodajemy żółtko.

Lekko mieszamy składniki, po czym dodajemy mleko z drożdżami.

Zagniatamy na wolnych obrotach. Ciasto zostawiamy na 30 minut, by wyrosło.

Następnie dodajemy masło w małych kawałkach (o temperaturze pokojowej). Od kostki masła odrywamy palcami małe fragmenty i wrzucamy do miski – masło powinno się dodatkowo nagrzać od ciepła naszych dłoni. Zagniatamy.

Na sam koniec wrzucamy cukier perlisty i lekko mieszamy.

Zostawiamy ciasto, by odpoczęło 15 minut.

Przez ten czas zdąży jeszcze sporo podrosnąć.

Gofry belgijskie – pieczenie:

Do pieczenia użyłam gofrownicy 1000 W, ale dzięki regulacji nastawiłam ją na ok. 3/4 maksymalnej mocy.

Po nałożeniu dwóch porcji ciasta do gofrownicy (1 porcja = duża, czubata łyżka), gofry piekłam przez 2 min – 2 min 30 sekund – do uzyskania złotego koloru.

Gofry belgijskie – podanie:

Po wyjęciu z gofrownicy gofry odkładamy na 5 minut  kratkę, by trochę ochłonęły i zrobiły się chrupkie.

W Belgii wafle są niesamowitym przysmakiem. Można je spotkać na każdym kroku w centrum miast. Nigdy nie są prostokątne, zawsze są bez kantów i lekko zaokrąglone, gdyż powstają z kulki ciasta.

Bez dodatków kosztują od 1 do 2,5 Eur, ale oczywiście są nieco większe od tych ze zdjęcia ze względu na profesjonalne, duże gofrownice używane do ich wypieku. Tradycyjne mają 24 dziury (6 x 4). W swojej gofrownicy mam niestety o jeden rząd mniej, bo tylko 5 x 4.

gofry belgijskie

Z moich obserwacji wynika, że najczęściej kupowanymi goframi są te bez dodatków lub tylko z cukrem pudrem. Absolutnym hitem są za to gofry z nutellą, czy bitą śmietaną i owocami.

gofry belgijskie

Mi jednak najbardziej smakowały zwykłe, bez dodatków, bo wydobywają cały smak pysznego gofrowego ciasta.

gofry belgijskie

Z goframi jedzonymi (głównie) w Brukseli miałam jednak ten problem, że w 50% przypadków były nieco surowe w środku, co psuło ich odbiór. Myślę, że to wynika z pośpiechu w ich przygotowywaniu lub zbyt gęstego ciasta. Na szczęście gofry z powyższego przepisu są po 2 minutach w pełni upieczone.


Moja uwaga:
Te gofry nie są tak bardzo przesłodzone jak wafle sprzedawane w Belgii. Jeśli chcecie, by były bardziej słodkie – proponuję wsypać zamiast 1 łyżeczki cukru waniliowego, 2 duże łyżki. Cukier waniliowy można zastąpić zwykłym i dodać esencji waniliowej.

winogrona

Polecam Wam również przepis na zbliżone do polskich gofry wg szwedzkiej receptury.

Życzę Wam smacznego i zapraszam do odwiedzenia Fanpage’a, na którym znajdziecie więcej zdjęć,
E.

gofry belgijskie
Podobne wpisy

Komentarze

65 odpowiedzi na “Gofry belgijskie”

  1. Uwielbiam takie gofry! Z przyjemnością przygotowałabym je w domu, ale nie mam gofrownicy… Czy Twoja gofrownica no-name ma jednak jakieś name? 😉 Zdradzisz, gdzie ją kupiłaś? 🙂

    • Madame Edith pisze:

      Kupiłam ją w Makro. W ub. tygodniu mieli 4 rodzaje gofrownic, przy czym ta była chyba "najbardziej zaawansowana" spośród dostępnych (kosztowała ok 85 zł). Poszukaj w internecie "Optimum GF-1345" – moja nie jest taka sama, ale ma identyczną obudowę, trochę inne pokrętło i brak logo na dole.

      Z pozdrowieniami,
      E.

    • Super! Dziękuję za informacje. 🙂 Jak tylko kupię gofrownicę, zabiorę się za gofry.
      Pozdrawiam serdecznie
      Ewa

    • Anonimowy pisze:

      Aaa jakie to dobre!

    • Anonimowy pisze:

      Mieszkam w Belgii od kilkudziesieciu lat,prawie w 100% zgadzam sie z przepisem,co w pani w wypowiedzi nie jest prawdziwe to te 50% surowe…bzdura!

    • Madame Edith pisze:

      Takie gofry jadłam i nic nie poradzę na to, że zdarzało się, iż były przygotowane w pośpiechu i w środku pozostały surowe.

      Każdy ma prawo do własnego zdania i ja swoje przedstawiłam. Gdyby wszystkie były idealne, to bym napisała, że tak było. A że nie były, to napisałam jak jest. Na blogu zawsze piszę to, co myślę i nie ubarwiam rzeczywistości.

    • Anonimowy pisze:

      Madame Edith- zgadzam się z Tobą. Podczas kilkudniowej wizyty w Brukseli udało mi się dwa razy zjeść gofra w okolicach Grand Placu. Pierwszy był świetnie wypieczony i taki jaki powinien być, drugi natomiast- zwyczajnie niedopieczony, klejący w środku i dodatkowo tą lepkością obciążający żołądek. Po nim, już na kolejnego gofra następnego dnia nie miałam ochoty.

  2. agata m pisze:

    W Warszawie na złotej też mają całkiem niezłe gofry belgijskie 🙂 ale jestem pewna na 100% że tamte nie dorastają Twoim do pięt

  3. majka pisze:

    Wychodzi na to, ze znow musze wyciagnac z szafki gofrownice 🙂 Pyszne gofry.

    Pozdrawiam niedzielnie 🙂

  4. Gosia pisze:

    Bardzo chętnie bym spróbowała takich gofrów, najlepiej z cukrem pudrem 🙂 Chyba już czas zaopatrzyć się w gofrownicę 🙂

  5. asieja pisze:

    przez te Twoje piękne obrazki i ten przepis.. teraz ja będę chorować na gofrownicę!!

  6. AnnaA-G pisze:

    Poprzednie gofry, które prezentowałaś wyszły boskie, teraz wypróbuję ten przepis. Czekałam na ten wpis:)

    • Madame Edith pisze:

      Anno,
      Cieszę się, że przepis na szwedzkie gofry Ci się przydał. Mi też one bardzo smakowały ze względu na małą ilość cukru i chrupiącą skórkę. Mam nadzieję, że te belgijskie również Ci posmakują 🙂

      Pozdrawiam ciepło,
      E.

  7. Cookie pisze:

    Gofry <3 Mniam, super podane 🙂

  8. Edyta pisze:

    Mhm, gofry 🙂

  9. Pysznie wyglądają! Też ostatnio ogladałam "maszynę do gofrów" 🙂 a po dzieiejszym wpisie wiem co i gdzie, by odwzorować ten smaczny deser.

    Pozdrawiam wiosennie!

  10. Kamciss pisze:

    Cudownie wyglądają 🙂

  11. Roz Airad pisze:

    wyglądają bajecznie ;d

  12. Asia pisze:

    A Edith, masz namierzoną jakąś fajną kratkę do studzenia gofrów czy ciastek?Inaczej chyba zrobią się miękkie.

    • Madame Edith pisze:

      Asiu,
      Można używać takiej standardowej, dodawanej zawsze jako wyposażenie piekarnika. Choć mam też mniejszą i bardziej poręczną – kupiłam ją kilka miesięcy temu w tk maxx. Możesz ją zobaczyć w poście dot. brownie: madameedith.blogspot.com/2013/01/brownie.html

      Pozdrawiam serdecznie,
      E.

    • Asia pisze:

      Dzięki:) Mój piekarnik pamięta czasy… nawet nie chcę się przyznawać chyba,więc nawet nie wiem czy kiedykolwiek miał taką kratkę.

      A Twój przepis na gofry czeka na wypróbowanie i czas mniejszego zmęczenia:)

      pozdrawiam

  13. Wiewióra pisze:

    uwielbiam takie karmelowe gofry!!!

  14. monika jall pisze:

    To co mnie urzeklo w Brukselii, to wlasnie byly gofry!

  15. Pycha, po prostu pycha Edith! Jak tak dalej będzie to moje gotowce z pudełka pójdą w odstawkę i zacznę robić prawdziwe, takie jak Twoje:))

  16. Zielaczek pisze:

    Nigdy nie jadłam takich gofrów. Gofrownicy też nie posiadam :(. Ale kusisz!

  17. Ajka pisze:

    Kupiłam już składniki, nawet cukier perlisty i czas odkurzyć gofrownice 😀

  18. Rany jakie cudne. Ja zwykle robię takie z maślanki, ale dziś chyba się skuszę na twoje, wyglądają zabójczo.

  19. Biedronka pisze:

    Edith,właśnie je zrobiłam. Niebo w gębie 😀

  20. Ajka pisze:

    Zrobiłam i wyszły super mimo że mam fatalną gofrownicę i zwykle gofry były miękkie i surowe 🙂

  21. ANIA pisze:

    Robiłam do tej pory gofry które miały lejace ciasto a w składzie olej. Twój przepis znalazłam przez przypadek dzisiaj i od razu wypróbowałam – obłęd. Coś pysznego do tych wcześniejszych już nie wrócę 🙂 jeszcze dziś zamieszczam go u siebie na blog. Bardzo bardzo dziękuję!

  22. Agata pisze:

    muszę koniecznie je zrobić! wyglądają super 🙂

  23. SzalonaPaniM pisze:

    mam problem bo pływały w maśle w gofrownicy… czy tak ma być? magda

    • Madame Edith pisze:

      Magdo,

      nie! Absolutnie nie powinny pływać.
      U mnie gofrownica po wyjęciu upieczonych gofrów była prawie zupełnie sucha. Gdzieniegdzie się tylko cukier do niej lekko poprzyczepiał. Ciasto na gofry powinno być zwarte – dokładnie takie jak na zdjęciach.
      Masła w tym przepisie nie jest aż tak dużo, bo 100 g na całkiem sporą ilość ciasta.

      Mam pytanie: czy użyłaś proporcji jakich w przepisie? Bo zupełnie nic innego mi nie przychodzi do głowy i nie wiem co innego, jak nie proporcje, mogłaby wpłynąć na fakt, że gofry pływały w maśle 🙁

      Pozdrawiam serdecznie,
      E.

    • Anna Pisulak pisze:

      Wydaje mi się, że może to być kwestia dodania zbyt zimnego masła, które nie połączyło się resztą masy i podczas pieczenia po prostu się rozpuściło w gofrownicy zalewając gofry, Pozdrawiam! 🙂

    • Anonimowy pisze:

      Ja zrobilam dzis z proporcji idealnie z przepisu (waga) i mialam ten sam problem – gofry plywaly w masle. Wydaje mi sie , ze same w sobie wyszly ok, tylko jak teraz domyc gofrownice??? W moim przypadku masło nie bylo zimne, bylo moze nawet ciut za miekkie.

    • Madame Edith pisze:

      Naprawdę nie wiem co może być tego przyczyną. Z tego przepisu korzystało już wiele osób i poza Waszymi dwoma przypadkami nie było nikogo, komu by nie wyszły. Zupełni nic nie przychodzi mi do głowy, bo ciasto na nie jest naprawdę gęste i zwarte, a gofry pieką się dosłownie moment i nic z nich nie wycieka.

  24. Paulina pisze:

    Od zachwytów Biedronki nad Twoimi goframi musiałam w końcu sama je przygotować i powiem krótko – są idealne! 🙂

  25. Ewa Janicka pisze:

    Za dużo cukru w przepisie. Gofry wychodzą potwornie słodkie.

    • Madame Edith pisze:

      Ewa,
      to są gofry belgijskie – one są słodkie z natury, takie mają po prostu być 😉 Uwierz mi, w Belgii są jeszcze bardziej słodkie.
      Jeśli po prostu nie lubisz słodkich, spróbuj przepis na szwedzkie gofry – te dla odmiany są lekko słone i nie zawierają tylko 3 łyżeczki cukru!

      Z pozdrowieniami,
      E.

    • Ewa Janicka pisze:

      Rozumiem. Ale nawet jeśli, to smak cukru zabija smak ciasta, wanilii, drożdży. Zrobiłam dziś ponownie, z 1/5 części cukru, i wyszły pyszne:)

    • Madame Edith pisze:

      Ewo,
      w takim razie bardzo się cieszę, że dopasowałaś recepturę do własnych upodobań 🙂
      Myślę, że po prostu Belgowie mają inny smak, o czym zresztą świadczy belgijska, bardzo słodka, czekolada. Szwedzi natomiast robią gofry w zasadzie bez cukru, a jak dodadzą solone masło, to one wychodzą bardzo słone i dla nas, Polaków, to też jest nieco dziwne.

      Mi osobiście belgijskie gofry bardzo smakują, ale jestem w stanie zjeść jednego, bo są po prostu zbyt słodkie, bym mogła skonsumować ich więcej na jeden raz 🙂

      Dobrego wieczoru,
      E.

  26. Anonimowy pisze:

    Witam
    Zrobiłem je ponownie ale z połowy cukru i moźna je było zjeść 🙂
    Pozdrawiam
    Grzesiek

  27. Marianna pisze:

    Piekę podobne gofry z przepisu Belgia do kuchni (http://belgiaodkuchni.blogspot.be/2011/03/zamiast-paczkow.html#comment-form ) i tam jest dużo mniej cukru. Można zapytać, skąd pochodzi twój przepis?

  28. Marianna pisze:

    Dzięki za odpowiedz!
    nie można było mniejszą czcionką?
    😉

  29. nika pisze:

    Zrobilam Twoje gofryNiestety za slodkie i za duzo masla.Zmniejszylam ilosc tych dwoch skladnikow i sa po prostu znakowmite!!!

  30. Anonimowy pisze:

    Robie co weekend. Za każdym razem lepsze. To lecę gniesc ciasto .. pozdrawiam. Marta

  31. Kasia D. pisze:

    Przepis dodaje do ulubionych!
    Czas kupić gofrownice 😉

  32. Jak dla mnie przepis rewelacyjny! Gofry wychodzą słodkie to prawda, ale jako deser wyśmienite! Takie właśnie powinny być 🙂 Problemu z masłem nie widzę, idealna ilość jak dla mnie! Gofry robię już 5 raz i wszystko wychodzi super!

  33. Aleksandra pisze:

    W Belgii sa tez gofry prostokatne: gaufres de Bruxelles. Te z przepisu to gaufres de Liège. Slodkie i ciezkie, jeden na osobe wystarczy 🙂

  34. Dinkash pisze:

    Bielgijskie gofry….urzekły mnie, ale nie w Belgii,a w dalekim Kazachstanie, z rana czekanie w kolejce ze 2 godziny,bo tyle ludzi, kosztowały sporo, ale ten zapach i smak urzekł nas z mężem, więc codziennie szliśmy po gofry i kawę na śniadanie. Już od roku rozglądam się za gofrownicą, ze zwykłymi miałam pecha, ciągle mi przywierały…powiedź czy one łatwo odchodziły? po pamiętam dziewczyna co robiła takie gofry jakby wkuwała w wzdłuż jakiś specjalny pręt w kształcie pętli i tak je przewracała

    • Madame Edith pisze:

      Dinkash,
      Tak, takie gofry odchodzą bardzo łatwo nawet od mojej, bardzo prostej i niefirmowej gofrownicy. W Belgii też używają takich długich prętów do przewracania i nakuwają je właśnie z boku, by gofry był ładny gdy trafia do klienta.

      Serdecznie pozdrawiam
      E.

  35. Ross pisze:

    Na szczęście bywając w Belgii nigdy nie zawiodłam się na gofrach 🙂 Nie mogę się już doczekać wypróbowania przepisu, chociaż póki co muszę szukać ze świecą tego cukru…:( a ślinka cieknie

  36. Kasia pisze:

    A czy w tym przepisie używałaś cukru waniliowego swojej roboty, czy był to kupny cukier waniliNowy?
    Niby jedna literka w nazwie, a tyle zmienia 🙂
    Dziękuję za odpowiedź 🙂

    • Madame Edith pisze:

      Używam tylko i wyłącznie cukru waniliowego 🙂 Nigdy nie używam wanilinowego.

      • Kasia pisze:

        Czyli swojej roboty cukier czy gotowy kupny? Bo napisałaś 2x tę samą nazwę 😉 Dzięki za sprawną odpowiedź 🙂

      • Madame Edith pisze:

        Faktycznie – autokorekta w telefonie zrobiła mi psikusa. Tak jak pisałam wcześniej: używam wyłącznie własnej roboty cukru waniliowego 🙂

  37. Ania pisze:

    Przeczytawszy komentarze, dałam mniej cukru (perlisty, specjalnie pojechalam do supermarketu), jednak następnym razem dam tyle ile podałaś w przepisie. Pierwsze gofry były ok, kolejne z tego samego ciasta były idealne, takie jakbym kupiła je na mieście, a może i lepsze. Były bez dodatków z bitą śmietaną i owocami to bylaby czysta poezja.
    Jedyne co mnei martwi, gofrownica po klasycznych gofrach jest sucha i czysta, a po belgijskich niestety nie. Boje sie troche myc gofrownice co by teflonu nie naruszyc.

  38. eli pisze:

    1 kg mąki, 50 gr świeżych drożdży, 0,5l mleka cieplego, 1 jajko, 400 gr masła, 10 gr soli, 400 gr „pereł” cukrowych.
    Wymieszać wszystkie składniki, oprócz cukru, odstawić do wyrośnięcia, kiedy zacznie fermentowac po 10 minutach dorzucić cukrowe perły, i łyzką formować placuszki po 80 gr.kazdy, kiedy znów „urosną” piec w gofrownicy.

  39. eli pisze:

    Gofrow nie piecze się odrazu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Tutaj możesz dodać zdjęcie do komentarza

Gofry belgijskie

Czas przygotwania:

@MadameEdith on Instagram