Kartacze (cepeliny) z mięsem

19 marca 2014
kartacze cepeliny

Kartacze to danie polskiej kuchni kresowej. Najczęściej można je spotkać na Suwalszczyźnie i Podlasiu. Litewskim odpowiednikiem kartacza są cepeliny – nazwa ta się wzięła od ich wrzecionowatego kształtu, który przypomina sterowce „Zeppelin” skonstruowane przez Ferdinanda von Zeppelina na początku XX wieku.

Jest kilka szkół robienia kartaczy. Najbardziej ortodoksyjne mówią, by ciasto robić tylko z mieszanki surowych i gotowanych ziemniaków z dodatkiem soli. Sama jednak dla ułatwienia do ciasta dodaję odrobinę mąki ziemniaczanej, jak i pszennej, by miało bardziej zwartą konsystencję i by nie było obawy, że rozpadnie się w trakcie długiego gotowania.

Niezwykle ważne przy tego typu potrawach są ziemniaki i ich rodzaj. Należy bezwzględnie wybierać typ mączysty – C lub BC. W dużych sklepach ziemniaki są obecnie bardzo dobrze oznakowane i bez problemu znajdziecie takie, które będą idealne do cepelinów.

Kartacze – ciasto:

/przepis na 8 dużych sztuk/

  • 1,5 kg mączystych ziemniaków (typ kulinarny C)
  • 2 łyżki mąki pszennej
  • 2 łyżki mąki ziemniaczanej
  • 2 jajka (rozmiar M)
  • morska sól

Kartacze – farsz mięsny:

  • 450 g mielonej wieprzowiny
  • 1 spora cebula
  • 1 jajko (rozmiar M)
  • łyżka suszonego majeranku
  • świeżo mielony czarny pieprz
  • morska sól
Dodatkowo:
  • 150 g tłustego, wędzonego boczku
  • 1 łyżka masła do smażenia cebuli
  • natka pietruszki do podania

Kartacze – przygotowanie:

Ziemniaki myjemy i obieramy. Rozkładamy po równo do dwóch misek. Jedną część gotujemy i mielimy, a drugą ścieramy na drobnej tarce. Układamy je na durszlaku wyłożonym gazą/ściereczką i zawieszonym na misce, by obciekły.

Surowe ziemniaki następnie wyciskamy przez gazę.

Wyciśnięty płyn odstawiamy na kilka minut, by wytrącił się z niego krochmal.

Następnie brązowy płyn ostrożnie zlewamy, zostawiając na dnie miski krochmal.

W dużym naczyniu mieszamy oba rodzaje ziemniaków z krochmalem, jajkami, mąką pszenną i ziemniaczaną. Dodajemy sól i zagniatamy ciasto. Powinno być gęste i zwarte. Następnie przygotowujemy mięsny farsz.

Cebulę podsmażamy na złoto. Dodajmy ją do mielonego mięsa.

Do mięsa wbijamy także jajko, dodajemy majeranek, porządnie doprawiamy pieprzem i solą. Dokładnie mieszamy.

Z ciasta formujemy na dłoni placek. Kładziemy na nim porcję mięsnego farszu. Zawijamy formując kluskę w kształcie wrzeciona. Kluski mogą być mniejsze (ok. 6 cm) lub większe jak moje – takie, które wypełniają niemal całą dłoń.

Gotujemy je partiami w osolonym wrzątku ok. 20 minut. Woda powinna tylko delikatnie bulgotać, bo inaczej może zniszczyć delikatne kartacze.

W między czasie na suchej patelni przygotowujemy skwarki z boczku pokrojonego w drobną kostkę (ok. 5 x 5 mm).

Kartacze – podanie:

Kartacze podajemy zaraz po wyjęciu z wody. Najlepiej smakują okraszone skwarkami z boczku (ewentualnie słoniny) oraz w towarzystwie surówek. Tego typu potrawy dla ładniejszego efektu wizualnego zawsze posypuję świeżą natką pietruszki.

kartacze cepeliny

Mam nadzieję, że przypadną Wam do gustu.

Do następnego spotkania,
E.

kartacze cepeliny
Podobne wpisy

Komentarze

32 odpowiedzi na “Kartacze (cepeliny) z mięsem”

  1. Inspirowane Smakiem napisał(a):

    Oo, w końcu coś.. czego nie lubię. 😉 Cepeliny miałam okazję jeść raz, w tej chyba najbardziej ortodoksyjnej wersji i zupełnie mi nie posmakowały. Idea mieszania ugotowanych ziemniaków z surowymi nie znalazła u mnie przekonania. 🙂

  2. Krystyna Boner napisał(a):

    Kartacze to jedna z moich ulubionych potraw. Są trochę pracochłonne, ale warte poświęcenia. Sama nie dawno zrobiłam i kiedy teraz zobaczyłam u Ciebie, to nabrałam ochoty, żeby ponownie je zrobić. Pysznie wyglądają:)

  3. Justyna Żak napisał(a):

    pyszności uwielbiam kartacze. Dawno już nie miałam czasu ich robić a tu takich smaków mi narobiłaś:)

  4. zauberi napisał(a):

    uwielbiam, ale jeszcze nie znalazłam dobrego przepisu, spróbuję z Twojego :), ja najbardziej lubię z nadzieniem z białego sera.

  5. Hania-Kasia napisał(a):

    Jeszcze nigdy nie jadłam, chętnie bym spróbowała.

  6. Marzena napisał(a):

    Podziwiam:-) Raz, jeden raz próbowałam robić cepeliny i klapa na całej linii. Wylądowały w koszu, wszystko mi się rozleciało;-) Od tamtej pory nawet nie próbuję zaczynać…

  7. Daria napisał(a):

    Moja rodzina pochodzi z Suwalszczyzny i od kiedy pamiętam babcia i prababcia robiły je na specjalne okazje. Jako dziecko zjadałam same ciasto, a farsz oddawałam rodzicom 🙂
    Jeśli zostaną Ci jakieś kartacze, to warto pokroić je na 'plasterki' i podsmażyć na oleju. Pyszne, ale nieco ciężkostrawne.
    Pozdrawiam! 🙂

  8. Lech napisał(a):

    Edytko, narobiłaś mi smaku na takie kartacze (wyglądają przepysznie) a ja wiosną postanowiłem zgubić parę kilogramów.
    Zero chleba, zero słodyczy i zero piwa.
    No nie wiem czy wytrwam ;-))

  9. Christopher Konkel napisał(a):

    Bardzo ładnie i smakowicie wyglądają.

  10. ulinka napisał(a):

    Osobiście robię troszkę inaczej, bo ziemniaki przecieram na drobnej tarce. Zero mąki.
    Moje ostatnie:
    http://images62.fotosik.pl/705/8fd8a6daf2528bf6.jpg
    http://images64.fotosik.pl/706/280cf4e31d046d15gen.jpg

  11. Anonimowy napisał(a):

    Czy farsz ma być ostudzony ? Czy użyć ciepłego.
    Wyglądają bosko. Jadłam kiedyś w Trokach k/Wilna. Spróbuję otworzyć ten smak.
    Iwona

  12. Anonimowy napisał(a):

    Ale ze mnie gapa, przecież farsz jest surowy !!!
    Iwona

  13. monika napisał(a):

    przypominają się wypady na Litwę…:)

  14. EM KB napisał(a):

    A mi wlasnie od kilku dni kartacze chodzily po glowie:-)

  15. Asia Hadzik napisał(a):

    Jadłam raz i mnie nie przekonały do siebie;)

  16. Anonimowy napisał(a):

    Dzięki wielkie za przepis na kartacze, może wreszcie ich nie spartaczę 😀
    Pozdrawiam, Paulina

  17. Cooking??Cooking!! napisał(a):

    Kartacze zawsze robiłam z wołowina, ale skoro polecasz wieprzowinę- na pewno spróbuję 🙂

  18. just cook napisał(a):

    w pewnym barze mlecznym we Wrzeszczu w Gdańsku serwują pyszne cepeliny. Niestety nie wyglądają tak apetycznie jak Twoje kartacze, za to smakują świetnie. No ale wiadomo – bar mleczny rządzi się swoimi prawami 🙂

  19. Anonimowy napisał(a):

    Jestem w trakcie i moje "ciasto" wyszło trochę rzadkie – klei się do dłoni. Boję się, że po wrzuceniu do wrzątku się rozpadnie. Czy dodać więcej mąki?

  20. An@Mari napisał(a):

    smaki mego dzieciństwa 🙂 Muszę od Babci wziąć przepis 🙂

  21. Gość napisał(a):

    Spróbowałam dwa razy ten przepis i ciasto za każdym razem nie wychodziło wiec lądowało w koszu. Moim zdaniem mąka pszenna psuje wszystko. Następnym razem dodam tylko mąkę ziemniaczana.

  22. Karolina z e-turysta.net napisał(a):

    Świetny przepis i jeszcze lepsze zdjęcia! Właśnie takie regionalne smaki mają szansę na wygraną w naszym konkursie kulinarnym. Wystarczy, że dodasz do wpisu grafikę konkursową i kilka zdań od siebie (info dostępne na stronie XXX), a będziesz mogła wygrać chociażby aparat cyfrowy i promocję na XXX. Pozdrawiam i powodzenia! 🙂

  23. Klara napisał(a):

    Czy dzień wcześniej mogę zrobić? Jeżeli tak, to w jaki sposób podgrzewać. W osolonej goracej wodzie czy na parze? Jak lepiej Edith?
    Pozdrawiam

    • Madame Edith napisał(a):

      Karo, tak, można zrobić i je podgrzewać w kolejnych dniach! Najlepiej podgrzewać na patelni, na wodzie lub na parze.

  24. Aleksandra napisał(a):

    Moja Ciocia ukochana robi kartacze z baraniny – pyszne. Polane cebulka i sloninka. Mniam

  25. MINA napisał(a):

    bardzo mi przykro ale jako suwalczanka muszę stwierdzić, iż przepis jest bardzo przeciętny… nigdy nie dodaje się żadnej mąki oprócz skrobi z wody i zero jajek..przez to ciasto i farsz są twarde..poza tym ziemniaki trze się na tych najdrobniejszych oczkach a nie na małych… pozdrawiam!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Tutaj możesz dodać zdjęcie do komentarza

Kartacze (cepeliny) z mięsem

Czas przygotwania:

@MadameEdith on Instagram